τηκτικός
τηκτικός, able to dissolve
τηκ-τικός, ή, όν, (τήκω)
- able to dissolve, τινος Arist. PA 648b17 (Comp.), cf. Pr. 907b8; τ. δύναμις S.E. M. 8.198.
- 2 suit able for reducing, σπληνός Dsc. 4.183.
τηκτικός, ή, όν, capable de dissoudre, dissolvant, Arstt. P.A. 2, 2, 15 ; Sext. M. 8, 198, 199.
Étym. τήκω.
τηκτικός, schmelzend, auflösend, τηκτικώτερον τοῦ τηκτοῦ, Arist. part. an. 2.2.