τηλουρός
τηλουρός, with distant boundaries
τηλουρός, όν, (ὅρος)
- with distant boundaries: hence, generally, distant, Θονὸς πέδον A. Pr. 1; πεδία E. Andr. 889; αἶα A.R. 2.543: c. gen., τ. οὖσα δωμάτων E. Or. 1325; cf. IGRom. 4.360.38 (Pergam., ii A.D.), and v. τηλορός.
τηλουρός, ός, όν, éloigné, Eschl. Pr. 1 ; Eur. Andr. 889 ; avec le gén. éloigné de, Eur. Or. 1325.
Étym. τῆλε.
τηλουρός, eigtl. mit fernen Grenzen, übh. fern, entlegen ; χθονὸς μὲν εἰς τηλουρὸν ἥκομεν πέδον, Aesch. Prom. 1 ; γῆ, 809 ; πεδία, Eur. Andr. 890 ; auch τ. δωμάτων οὖσα, fern vom Hause, Or. 1325.
τηλουρός
τηλ-ουρός, όν
ὅρος
- with distant boundaries; hence far-away, distant, remote, Aesch., Eur.