τήλινος
τήλινος, of fenugreek
τήλῐνος, η, ον,
- of fenugreek, μύρον Plb. 30.26.2: so τήλινον, τό, Men. 952, PPetr. 2 p.114 (iii B.C.), Dsc. 1.47, Ath. 15.689a.
τήλινος, η, ον [ῐ] de fenugrec, Pol. 31, 4, 2 ; Diosc. 1, 57 ; τὸ τήλινον (s. e. μύρον) Apollon. (Ath. 689a) sorte de parfum.
Étym. τῆλις.
τήλινος, ίνη, ινον, von Bockshorn, μύρον, Pol. 31.4.2.