τιμιότης
τιμιότης, worth, value, preciousness
τιμι-ότης, ητος, ἡ,
- dignity, διαφέρειν τιμιότητι καὶ ἀτιμίᾳ ἀλλήλων Arist. GA 736b31; δυνάμει καὶ τ. ὑπερέχειν Id. EN 1178a1.
- 2 costliness, Apoc. 18.19.
- II as form of address, ἡ σὴ τ. PAmh. 2.145 (iv/v A.D.).
τιμιότης, ητος (ἡ) [τῑ] haut prix, valeur, mérite, Arstt. G.A. 2, 3, 11 ; joint à δύναμις, Arstt. Nic. 10, 7, 8.
Étym. τίμιος.
1. aanzien.
2. rijkdom:
τιμιότης, [ῑ], ητος, ἡ, Schätzung, Würdigung, Ehre, zw.
τιμιότης
τῑμιότης, ητος, ἡ,
- worth, value, preciousness, Arist.