τιμητέος
τιμητέος, to be honoured, valued
τιμ-ητέος, α, ον,
- to be honoured, valued, etc., E. Or. 484, Pl. R. 561c. etc.
- II τιμητέον, one must honour, esteem, estimate, etc., ib. 509a. Lg. 722b, X. Mem. 1.4.10, etc.
τιμητέος, α, ον [ῑ] vb. de τιμάω, Eur. Or. 484 ; Plat. Rsp. 561c, etc. ; au neutre, Xén. Mem. 1, 4, 10 ; Plat. Rsp. 509a, etc.
τιμητέος, η, ον,
verb. adj. of τιμάω
- Ito be honoured, valued, Eur., Plat., etc.
- IIτιμητέον, one must honour, esteem, estimate, Xen., etc.