τρίγονος
τρίγονος, thrice-born
τρῐγον-ος (proparox.), ον,
- thrice-born, Διόνυσος Orph. H. 30.2.
- II in pl. simply = τρεῖς, three, τέκνα τ. E. HF 1023; κόραι τ. Id. Ion 496 (both lyr.).
τρί·γονος, ος, ον [ῐ]
1 engendré trois fois, en parl. de Bacchus, Orph. H. 29, 2 ||
2 au pl. engendré au nombre de trois, Eur. H.f. 1023, Ion 496.
Étym. τρ. γίγνομαι.
τρίγονος, dreimal, zum dritten Male geboren ; – τρίγονα τέκνα, drei Kinder, κόραι, drei Töchter, Eur. Ion 496, Herc.Fur. 1023.
τρίγονος
τρί-γονος, ον,
γίγνομαι
- thrice-born: in pl. simply = τρεῖς, three, Eur.