τρίχορδος
τρίχορδος, of or with three strings
τρί-χορδος [ῐ], ον,
- of or with three strings, βάρβιτος Anaxil. 15 (but Poll. 4.60 gives -χορδον as the name of the instrument); τρίχορδα (sc. ποιήματα) Plu. Mus. 2.1137b (ὀλιγόχορδα cj. Volkmann).
τρίχορδος, ος, ον [ῐ] à trois cordes, Plut. M. 1137b ; τὸ τρίχορδον, Anaxil. (Ath. 183b); Clém. Str. 1, p. 363, instrument de musique à trois cordes.
Étym. τρ. χορδή.
τρίχορδος, dreisaitig, von, mit drei Saiten, βάρβιτος, Anaxil. bei Ath. IV.183b ; τὸ τρίχορδον, ein mit drei Saiten bezogenes Tonwerkzeug, Plut.