τύραννος
τύραννος, τύραννος, absolute ruler, tyrant
- an absolute ruler, unlimited by law or constitution, first in h.Mart. 5 (unless the hymn is late), where it is used of a god, Ἆρες, . . ἀντιβίοισι τύραννε; so ὁ τῶν θεῶν τ., of Zeus, A. Pr. 736, cf. Ar. Nu. 564 (lyr.); ὦ τύραννε τᾶς ἐμᾶς φρενός, i.e. Apollo, S. Tr. 217 (lyr.); σὺ δʼ ὦ τύραννε θεῶν τε κἀνθρώπων Ἔρως E. Fr. 136; Μὴν Τύραννος, a Phrygian deity worshipped in Attica, IG 2(2).1366.2(i A. D.), al.; οὔ, τὴν τ. (perh. Hera), in an oath, Herod. 5.77: first used of monarchs in the time of Archil. (cf. τυραννίς I) acc. to Hippias 9 D.; Φίττακον ἐστάσαντο τ. Alc. 37 A; ἢν μή τις ἢ τ. ἢ σκηπτοῦχος ᾖ Semon. 7.69; λαγέτας τ. Pi. P. 3.85; interchangeable with βασιλεύς in Isoc. 2.4 (cf. 1), 35 (cf. 36); later, chief, princeling, OGI 654.8 (Egypt, i B. C.); τ. ἴδιοι καθʼ ἕκαστον ἐμτπόριον Peripl.M.Rubr. 14: c. gen., Κροῖσος . . τ. ἐθνέων τῶν ἐντὸς Ἅλυος Hdt. 1.6; Κλεισθένης ὁ Σικυῶνος τ., Ἱστιαῖος ὁ Μιλήτου τ., etc., Id. 5.67, 7.10.γ, etc.; ὁ τῶν Κυπρίων τ. Sor. 1.39; οἱ τ., of the Sicilian tyrants, Th. 1.14; of the Pisistratidae, X. HG 6.5.33, Arist. Ath. 13.5, Pol. 1275b36, cf. Th. 6.54, Pl. Smp. 182c; τὸν τ. κτανέτην Scol. 9.3; οἱ τ. the monarchical party, προδιδοὺς τοῖς τ. τὴμ πόλιν τὴν Ἐρυθραίων IG 1(2).10.32: freq. in a bad sense, δημοφάγος τ. Thgn. 1181, cf. 823, Hdt. 3.80, Pl. Grg. 510b, Plt. 301c, R. 569b, etc.; ὕβρις φυτεύει τύραννον S. OT 873 (lyr.).
- 2 in a wider sense, of members of the rulerʼs family, οἱ τ. ‘the royal house’, Id. Tr. 316, cf. OC 851, Charito 1.2: ἡ τύραννος is used both of the queen herself and the kingʼs daughter, princess, E. Hec. 809, Med. 42, 877, 1356, cf. infr. II; πρέπει γὰρ ὡς τ. εἰσορᾶν, of Clytemnestra, S. El. 664; αὐτὴ . . τ. ἦ Φρυγῶν E. Andr. 204.
- 3 metaph., ἵνα Δίκη τ. ᾖ that Justice may be supreme, Critias 25.6D.; Ἔρως τ. ἀνδρῶν E. Hipp. 538 (lyr.); Πειθὼ τὴν τ. ἀνθρώποις μόνην Id. Hec. 816.
- 4 golden-crested wren, Regulus cristatus, Arist. HA 592b23; cf. τροχίλος I.2.
- II τύραννος, ον, as Adj., kingly, royal, τύραννα σκῆπτρα A. Pr. 761; τ. σχῆμα S. Ant. 1169; τύραννα δρᾶν to act as a king, Id. OT 588; ἡ τύραννος κόρη E. Med. 1125; τύραννον δῶμα the kingʼs palace, Id. Hipp. 843 (lyr.), etc.; τ. ἑστία Id. Andr. 3; τ. δόμος the royal house, Id. Hel. 478, etc.; ἐς τύραννʼ ἐγημάμην into the royal house, Id. Tr. 474.
- 2 imperious, despotic, τ. πόλις Th. 1.122, 124; αἱ τ. φύσεις Luc. Ner. 2. (Loan-word, prob. from Phrygian or Lydian.)
1. tyrannos, alleenheerser;
2. als adj.
- 1tyrant λαγέταν γάρ τοι τύραννον δέρκεται ὁ μέγας πότμος (Hieron) P. 3.85 ]τυρανν[ (?Diomedes) fr. 169. 35.
κάνθαρος, ὁ πτεροφυὴς μεσουρανῶν τ., ἀπεκεφαλίσθη
el escarabajo, el señor alado que está en medio del cielo fue decapitado
ἐπικαλοῦμαί σε, βασιλεῦ βασιλέων, τύραννε τυράννων
te invoco a ti, rey de reyes, señor de señores
ἐλθέ μοι, τύραννε [τῆ]ς οὐσίας
ven a mí, señor de la entidad
- Ian absolute sovereign, unlimited by law or constitution, Hdt., Aesch., etc.: not applied to old hereditary sovereignties (βασιλεῖαι) such as those of Hom. or of Sparta; for the term rather regards the irregular way in which the power was gained, than the way in which it was exercised, being applied to the mild Pisistratus, but not to the despotic kings of Persia. However, the word soon came to imply reproach, like our tyrant, Plat., etc.
- 2in a wider sense, the tyrantʼs son, or any member of his family, Soph.:—so, ἡ τύραννος was both the queen herself or a princess, Eur.
- IIτύραννος, ον, as adj. kingly, royal, Trag.
- 2imperious, despotic, Thuc.; τύραννα δρᾶν Soph. τύραννος is prob. from same Root as κύριος, κοίρανος.
-
…οἱ μὲν ὑμέτεροι ὄντες πολῖται μαθόντες ἀπίασιν ὅτι ἢ δίκην δώσουσιν ὧν ἂν ἐξαμάρτωσιν, ἢ πράξαντες μὲν ὧν ἐφίενται τύραννοι τῆς πόλεως ἔσονται, δυστυχήσαντες δὲ τὸ ἴσον ὑμῖν ἕξουσιν · ὅσοι δὲ ξένοι ἐπιδημοῦσιν, εἴσονται πότερον ἀδίκως τοὺς…
Lysias, Speeches
-
…οἱ πρότερον εἰς τὴν θάλατταν οὐκ ἐμβαίνοντες, ἔπλευσαν δʼ εἰς τὴν Εὐρώπην, δουλεύουσι δὲ πόλεις τῶν Ἑλλήνων, τύραννοι δʼ ἐγκαθεστᾶσιν, οἱ μὲν μετὰ τὴν ἡμετέραν συμφοράν, οἱ δὲ μετὰ τὴν νίκην τῶν βαρβάρων. ὥστʼ ἄξιον…
Lysias, Speeches
-
…ἑαυτοῦ καὶ περὶ τῶν λοιπῶν ἐφοβεῖτο, καὶ οὔτε τριήρεις ἐν ἐκείνῳ τῷ χρόνῳ ἐκ τῆς Ἀσίας ἔπλευσαν, οὔτε τύραννος ἐν τοῖς Ἕλλησι κατέστη, οὔτε Ἑλληνὶς πόλις ὑπὸ τῶν βαρβάρων ἠνδραποδίσθη · τοσαύτην σωφροσύνην καὶ δέος ἡ τούτων ἀρετὴ…
Lysias, Speeches
-
…οὐ γὰρ θανόντι καὶ προσεμβῆναί σε χρή ; μὴ χαῖρʼ, Ἀτρείδη, κέρδεσιν τοῖς μὴ καλοῖς. τόν τοι τύραννον εὐσεβεῖν οὐ ῥᾴδιον. ἀλλʼ εὖ λέγουσι τοῖς φίλοις τιμὰς νέμειν. κλύειν τὸν ἐσθλὸν ἄνδρα χρὴ τῶν ἐν τέλει…
Sophocles, Ajax
-
…. ἐμαῖς δὲ βουλαῖς Ταρτάρου μελαμβαθὴς κευθμὼν καλύπτει τὸν παλαιγενῆ Κρόνον αὐτοῖσι συμμάχοισι. τοιάδʼ ἐξ ἐμοῦ ὁ τῶν θεῶν τύραννος ὠφελημένος κακαῖσι ποιναῖς ταῖσδὲ μʼ ἐξημείψατο. ἔνεστι γάρ πως τοῦτο τῇ τυραννίδι νόσημα, τοῖς φίλοισι μὴ πεποιθέναι .…
Aeschylus, Prometheus Bound
-
…μήποτʼ ὀψοίμην κακῶν χρησμῶν ὀνείδη τῶν ἐμῶν τελούμενα. στείχων δʼ ἱκνοῦμαι τούσδε τοὺς χώρους, ἐν οἷς σὺ τὸν τύραννον τοῦτον ὄλλυσθαι λέγεις. καί σοι, γύναι, τἀληθὲς ἐξερῶ. τριπλῆς ὅτʼ ἦ κελεύθου τῆσδʼ ὁδοιπορῶν πέλας ,…
Sophocles, Oedipus Tyrannus
-
…τε πρὸ τῶν Μηδικῶν καὶ τοῦ Δαρείου θανάτου, ὃς μετὰ Καμβύσην Περσῶν ἐβασίλευσε, τριήρεις περί τε Σικελίαν τοῖς τυράννοις ἐς πλῆθος ἐγένοντο καὶ Κερκυραίοις · ταῦτα γὰρ τελευταῖα πρὸ τῆς Ξέρξου στρατείας ναυτικὰ ἀξιόλογα ἐν τῇ Ἑλλάδι κατέστη .…
Thucydides, The Peloponnesian War
-
…; πέμπει δὲ ξένους τοὺς μὲν εἰς Πορθμόν, τὸν δῆμον ἐκβαλοῦντας τὸν Ἐρετριέων, τοὺς δʼ ἐπʼ Ὠρεόν, τύραννον Φιλιστίδην καταστήσοντας ; ἀλλʼ ὅμως ταῦθʼ ὁρῶντες οἱ Ἕλληνες ἀνέχονται, καὶ τὸν αὐτὸν τρόπον ὥσπερ τὴν χάλαζαν ἔμοιγε δοκοῦσιν…
Demosthenes, Speeches
-
…νιν θνατὰ φύσις ἀνέρων ἔτικτεν οὐδὲ μή ποτε λάθα κατακοιμάσῃ · μέγας ἐν τούτοις θεὸς οὐδὲ γηράσκει. ὕβρις φυτεύει τύραννον · ὕβρις, εἰ πολλῶν ὑπερπλησθῇ μάταν, ἃ μὴ ʼπίκαιρα μηδὲ συμφέροντα, ἀκρότατον εἰσαναβᾶσʼ αἶπος ἀπότομον ὤρουσεν εἰς…
Sophocles, Oedipus Tyrannus
-
…ἄλλος ἐκδίδωσί μοι. τίς οὗτος ; ἦ κάτοισθα δηλῶσαι λόγῳ ; τῶν Λαΐου δήπου τις ὠνομάζετο. ἦ τοῦ τυράννου τῆσδε γῆς πάλαι ποτέ ; μάλιστα · τούτου τἀνδρὸς οὗτος ἦν βοτήρ. ἦ κἄστʼ ἔτι ζῶν οὗτος, ὥστʼ…
Sophocles, Oedipus Tyrannus