τυραννοφόνος
τυραννοφόνος, slaying tyrants
τῠραννοφόνος, ον,
- slaying tyrants, AP 7.388 (Bianor), D.C. 44.35.
τυραννο·φόνος, ος, ον [ῠ] c. τυραννοκτόνος, Anth. 7, 388 ; DC. 44, 35.
Étym. τύραννος, πεφνεῖν.
τυραννοφόνος, Tyrannen tötend, Bian. 14 (VII.388).
τυραννοφόνος
τῠραννο-φόνος, ον,
*φένω
- slaying tyrants, Anth.