φθεγκτός
φθεγκτός, capable of being sounded
φθεγκ-τός, ή, όν,
- capable of being sounded, Plu. An.procr. 2.1017f.
φθεγκτός, ή, όν, qui rend un son, Plut. M. 1017f.
Étym. vb. de φθέγγομαι.
φθεγκτός, adj. verb. von φθέγγομαι, lautend, tönend, einen Ton, Klang habend, Sp.