φιλανθρωπέω

φῐλανθρωπ-έω, = foreg.,

• show kindness, τὰ πρὸς ἡμᾶς PCair.Zen. 428.14 (iii B. C.); τὰ λοιπὰ φ. τῇ πόλει SIG 456.8 (Ziaelas, iii B. C.); ταῖς ἑαυτοῦ δυνάμεσιν πεφιλανθρώπηκε OGI 90.12 (Rosetta, ii B. C.).
• • • 2 abs. in Astrol., to be favourable, φιλανθρωποῦντος τόπου Ptol. Tetr. 141.
  • II trans., treat kindly, deal kindly with, τινα Plb. 3.76.2, al.; τὸν τόπον LXX 2 Ma. 13.23, cf. POxy. 532.20 (ii A. D.):—Pass., προαιρούμενος . . τὸν δῆμον φιλανθρωπεῖσθαι Rev.Phil. 10(1936).253 (Ilium); φιλανθρωπηθείς Plb. 38.20.11 (ap. Suid.); ἵνʼ ὦ πεφιλανθρωπημένος that I may obtain redress, PTeb. 31.21 (ii B. C.).