φιλοκτέανος
φιλοκτέανος, loving possessions, greedy of gain, covetous
φῐλο-κτέᾰνος, ον,
- loving possessions, greedy of gain, covetous, Il. 1.122 (Sup.).
φιλο·κτέανος, ος, ον, seul. sup. φιλο·κτεανώτατος [ῐᾰ] avide de richesses, cupide, Il. 1, 122.
Étym. φ. κτέανον.
φιλοκτέανος, besitzliebend, dah. habsüchtig, habgierig, im superl. φιλοκτεανώτατος Il. 1.122.
φιλοκτέανος
[φιλ-, φίλος + κτέανον = κτῆμα.]
Greedy of gain.
In superl. : φιλοκτεανώτατε πάντων Il. 1.122.
φιλοκτέανος
φῐλο-κτέᾰνος, ον,
κτέανον
- loving possessions, greedy of gain, covetous, Sup. φιλοκτεανώτατος, Il.