φιλόκοπρος
φιλόκοπρος, requiring manure
φῐλό-κοπρος, ον,
- requiring manure, Thphr. HP 2.7.1, 6.7.6; ζῷον Gp. 12.9.2.
φιλό·κοπρος, ος, ον [ῐ] qui aime le fumier, en parl. de plantes, Th. H.P. 2, 7, 1 ; Geop. 12, 9, 2.
Étym. φ. κόπρος.
φιλόκοπρος, Mist liebend, verlangend, Theophr.