φιλόκοσμος
φιλόκοσμος, loving ornament
φῐλό-κοσμος, ον,
- loving ornament, Ael. VH 12.1; γυνή Sext. Sent. 513, cf. Cat. Cod.Astr. 2.175; φ. περὶ κόμην Plu. Sollert. 2.976f.
φιλό·κοσμος, ος, ον [ῐ] qui aime la parure, l’éclat, Plut. M. 976f ; El. V.H. 12, 1.
Étym. φ. κόσμος.
φιλόκοσμος, den Schmuck, den Prunk liebend, Plut. u. a.Sp.
φιλόκοσμος
φῐλό-κοσμος, ον,
- loving ornament, Plut.