φιλοτίμημα
φιλοτίμημα, an act of ambition
φῐλοτῑμ-ημα, ατος, τό,
- an act of ambition or ostentation, Ph. 2.589, Plu. Alc. 16 (pl.), 2.822a (pl.).
- 2 thing on which one prides oneself, Luc. Tim. 43 (pl.), Nav. 40 (pl.).
φιλοτίμημα, ατος (τὸ) [ῐῑ]
1 ce qu’on fait par amour-propre, par émulation, ou, en mauv. part, par ostentation, Plut. Alc. 16, M. 822a ||
2 objet d’ambition, Luc. Tim. 43.
Étym. φιλοτιμέομαι.
φιλοτίμημα, τό, die Handlung eines φιλότιμος, Beweis von Ehrliebe, Ehrgeiz, bes. durch Pracht, Aufwand, Geschenke, z.B. φιλοτιμήματα πρὸς τὴν πόλιν Plut. Alc. 16, vgl. reip. ger. praec. 30.
φιλοτίμημα
φῐλοτίμημα, ατος, τό,
from φιλοτιμέομαι
- Ian act of ambition or magnificence, Plut.
- IIrivalry, Luc.