φιλοτιμητέον
φιλοτιμητέον, one must seek distinction
φῐλοτῑμ-ητέον,
- one must seek distinction, Plu. Sanit. 2.125c.
φιλοτιμητέον [ῐῑ] vb. de φιλοτιμέομαι, Plut. M. 125d.
φιλοτιμητέον, one must seek distinction