φιλόγονος
φιλόγονος, loving one’s children
φῐλό-γονος, ον,
- loving oneʼs children, f.l. in LXX 4 Ma. 15.5 (Comp.).
φιλό·γονος, ος, ον [ῐ] qui aime ses enfants, au cp. -ώτερος, Jos. Macc. 15.
Étym. φ. γόνος.
φιλόγονος, seine Jungen, Kinder liebend, Jos.