φιλογενναῖος
φιλογενναῖος, loving what is noble
φῐλο-γενναῖος, ον,
- loving what is noble: τὸ φ. D.L. 4.19.
φιλο·γενναῖος, ος, ον, qui aime le sérieux : τὸ φιλογενναῖον, DL. 4, 19, le sérieux, la gravité.
φιλογενναῖος, edlen Anstand liebend, τὸ φιλογ., die Liebe zum Edlen, zum Anstande, DL. 4.19.