φιλογηθής
φιλογηθής, loving mirth, mirthful
φῐλο-γηθής, ές, only in Dor. form φῐλο-γᾱθής: (γῆθος, γᾶθος):—
- loving mirth, mirthful, A. Th. 918 (lyr.).
φιλο·γηθής, seul. dor. φιλο·γαθής, ής, ές [ῐᾱ] qui aime la joie, Eschl. Sept. 918.
Étym. φ. γῆθος.
φιλογηθής, ές, dor. φιλογᾱθής, die Freude, die Fröhlichkeit liebend, Aesch. Spt. 901.
φιλογηθής
φῐλο-γηθής, ές
only in Doric form φιλο-γᾱθής
γηθέω
- loving mirth, mirthful, Aesch.