φιλόπρωτος
φιλόπρωτος, fond of being first
φῐλόπρωτ-ος, ον,
- fond of being first, Plb (?). Fr. (post 29.18) ap. Suid. s.v. πρωτόπειρος, Plu. Tranq. 2.471d, Artem. 2.32, etc.; τὸ φ., = φιλοπρωτεία, Plu. Sol. 29, Alc. 2, etc.
φιλό·πρωτος, ος, ον [ῐ] qui aime à primer, qui ambitionne le premier rang, Pol. Fr. gr. 115 ; Plut. M. 471d ; Artém. 2, 32 ; τὸ φιλόπρωτον, Plut. Sol. 29, etc. désir de primer ; joint à τὸ φίλαρχον, Plut. M. 793e ; à φιλόνεικον, Plut. Alc. 2.
Étym. φ. πρῶτος.
φιλόπρωτος, gern der Erste sein wollend, nach dem ersten Range, der Oberherrschaft strebend, Artemid. 3.32 ; τὸ φιλόπρωτον = φιλοπρωτεία, Plut. Sol. 29, Alcib. 2.
φιλόπρωτος
φῐλό-πρωτος, ον,
- fond of being first: τὸ φιλόπρωτον eagerness to be first, Plut.