φιλοπόνηρος
φιλοπόνηρος, a friend to bad men
φῐλοπόν-ηρος, ον,
- friend to bad men, Thphr. Char. 29.1, Din. Fr. 89.37, Arist. EN 1165b16, Plu. Alc. 24.
- II lover of evil, Ph. 2.4.
φιλο·πόνηρος, ος, ον [ῐ] qui aime les méchancetés ou les méchantes gens, Th. Char. 31 ; Plut. Alc. 24.
Étym. φ. πονηρός.
φιλοπόνηρος, schlechte Menschen od. Handlungen liebend ; Dinarch. bei Poll. 6.168 ; Arist. eth. 9.3 ; Plut. Alcib. 24.
φιλοπόνηρος
φῐλο-πόνηρος, ον,
- a friend to bad men, Plut.