φιλοχρήματος
φιλοχρήματος, loving money, fond of money
φῐλοχρήμᾰτ-ος, ον,
- loving money, And. 4.32, Pl. Phd. 68c, 82c, etc.; ὁ φ. Id. R. 549b, Hierocl. in CA 2 p.422 M.; φ. καὶ χρηματισταὶ οἱ ἐν ταῖς ἀρχαῖς Arist. Pol. 1316a40 (s. v. l.); τὸ φ., = φιλοχρηματία, Pl. R. 436a: Comp. -ώτερος X. Smp. 4.45: Sup. -ώτατος D.S. 1.94. Adv., φῐλοχρημᾰτ-τως ἔχειν, = φιλοχρηματεῖν, Isoc. 1.23.
φιλο·χρήματος, ος, ον [ῐᾰ] qui aime l’argent, cupide, Plat. Phæd. 68c, 85c, etc. ; Arstt. Pol. 5, 12, 14 ; ὁ φ. Plat. Rsp. 559b, etc. l’homme cupide ; τὸ φιλοχρήματον, Plat. Rsp. 435e, la cupidité ||
Cp. -ώτερος, Xén. Conv. 4, 45 ; sup. -ώτατος, DS. 1, 94.
Étym. φ. χρῆμα.
φιλοχρήματος, geldliebend, geldgierig, habsüchtig ; Andoc. 4.32 ; Plat. Phaed. 68c, Rep. VI.485e u. öfter, immer tadelnd.
• Adv., φιλοχρημάτως ἔχειν Isocr. 1.23, Isae. 2.21.
• Adv., φιλοχρημάτως ἔχειν Isocr. 1.23, Isae. 2.21.
φιλοχρήματος
φῐλο-χρήμᾰτος, ον,
χρῆμα
- loving money, fond of money, Plat., etc.: τὸ φιλοχρήματον φιλοχρηματία, Plat.; Sup. -ώτατος, Diod. adv., φιλοχρημάτως ἔχειν φιλοχρηματεῖν, Isocr.