φόριμος
φόριμος, bearing, fruitful
φόρῐμος, ον,
- fruitful, of trees, AP 9.414 (Gem.); of land, PTeb. 5.97 (ii B. C., prob.), Cat.Cod.Astr. 5(1).174; opp. ἄφορος, Sammelb. 4416.16 (ii A. D.): c. gen., ἀμπέλων φ. CPHerm. 120riii 19; profitable, Hsch.
- II ἡ φορίμη, a kind of στυπτηρία, Dsc. Eup. 1.49, Orib. Fr. 99.
φόριμος, ος, ον [ῐ]
1 fertile, fécond, Anth. 9, 414 ||
2 subst. ἡ φορίμη, Diosc. Parab. 1, 52, sorte de στυπτηρία, ou alun commun ||
➳ Fém. -η, Diosc. l.c.
Étym. φορά.
φόριμος, 1) tragbar, fruchtbar, δένδρον Gemin. 8 (IX.414), übh. zuträglich, nützlich.
2) ἡ φορίμη, eine Art στυπτηρία, Diosc.
2) ἡ φορίμη, eine Art στυπτηρία, Diosc.
φόριμος
φόρῐμος, ον,
φέρω
- bearing, fruitful, Anth.