φυλακτέος
φυλακτέος, to be watched
φῠλᾰκ-τέος, α, ον,
- to be observed, πρόνοια τοῦ θεοῦ S. OC 1180; (from Med.) to be guarded against, E. Andr. 63.
- II φυλακτέον, one must observe, obey, ἀνάγκην Id. IT 620; one must preserve, τὰ πρεσβεῖα Aristid. 1.99J.
- 2 (from Med.) one must guard against, τι A. Th. 499; ἡδονήν Arist. EN 1109b7; φ. μή . . Pl. R. 416a; ὅπως μή . . X. Oec. 7.36, cf. Isoc. 6.94: c. inf., τοῦτο πράττειν Porph. Abst. 2.31.
φυλακτέος, α, ον, vb. de φυλάσσω, Soph. O.C. 1180 ; Eur. Andr. 63 ; au neutre, Eur. I.T. 620 ; Xén. Œc. 7, 36 ; Plat. Rsp. 416a, etc.
1. waarvoor men op zijn hoede moet zijn:
2. die bewaakt of nageleefd moet worden:
3. n.
a. men moet op zijn hoede zijn voor,
b. men moet bewaken
φυλακτέος, η, ον,
verb. adj. of φυλάσσω
- Ito be watched or kept, Soph., Eur.
- IIφυλακτέον one must observe, obey, Eur.
- 2(from Mid.) one must guard against, τι Aesch., Plat.