φυλετικός
φυλετικός, of or for a φυλέτης, tribal
φῡλετ-ικός, ή, όν,
- of or for a φυλέτης, δικαστήρια, δίκαι, Pl. Lg. 768c, 915c; φ. φιλίαι Arist. EN 1161b13. Adv. -κῶς like tribesmen, Id. SE 164a27.
- 2 = Lat. tributus, φ. ἐκκλησία, = comitia tributa, D.H. 7.59; ἡ φ. (sc. ἐκκλησία) App. BC 3.30; φ. ἀρχαιρεσίαι D.C. 53.23.
- II belonging to a φυλή, γέαι BSA 22.212 (Mylasa).
φυλετικός, ή, όν [ῡ] qui concerne une tribu ou les membres d’une tribu, Plat. Leg. 768c, 915c ; Arstt. Nic. 8, 12, 1 ; ἐκκλησία φυλετική, DH. 7, 59, les comices par tribu (comitia tributa) ; οἱ φυλετικοί, DH. 7, 59 dout. les membres d’une tribu (lat. tribules) à Rome.
Étym. φυλέτης.
φυλετικός, [ῡ], dem φυλέτης gehörig, eigen, ihn betreffend ; δικαστήρια, δίκαι, Plat. Legg. VI.768c, XI.915c ; φυλετικὴ ἐκκλησία, comitia tributa, Dion.Hal. 7.59 ; ψηφοφορία 9.41.
φυλετικός
φῡλετικός, ή, όν
- of or for a φυλέτης, tribal, Arist.