φυσιόω
φυσιόω, dispose one naturally
φυσιόω2, to puff up
φῠσιόω, (φύσις)
- dispose one naturally, c. inf., Simp. in Epict. p.58 D.:—Pass., πεφυσιωμένος, η, ον, having become a second nature, inveterate, Arist. Cat. 9a2.
φῡσιόω, (φῦσα)
- puff up, 1 Ep.Cor. 8.1 (for Ep. part. φυσιόων v. φυσιάω):—Pass., πρὸς τὰ θέματα πεφυσιωμένος Phld. Po.Herc. 1676.9, cf. 1 Ep.Cor. 4.6; ὑπολήψεις πεφ. Phld. Mus. p.26 K.
1 φυσιόω-ῶ [ῠ] rendre naturellement apte, disposer naturellement, avec un inf. Simpl. Epict. 219, qqn à, etc. ; au pass. Arstt. Categ. 8, 3 ; Clém. 859.
Étym. φύσις.
2 φυσιόω-ῶ [ῡ] enfler d’orgueil, de vanité, acc. NT. 1 Cor. 8, 1 ; au pass. NT. 1 Cor. 4, 6.
Étym. φῦσα.
φυσιόω ¹, τινά, mit folgdm infin., Einem Etwas zur Natur machen, ὁ διὰ τῆς φαντασίας συνεθισμὸς φυσιοῖ πῶς ἡμᾶς πρὸς αὐτὰ ἔχειν ὡς πρὸς συνήθη Simplic.; dah. πεφυσιωμένος Arist. categ. 8.
φυσιόω ², = φυσιάω, blasen, aufblähen, LXX. u. NT.
Strong 5448
*†
to puff or blow up, inflate. Metaph., to puff up, make proud: I Co 8:1. Pass., to be puffed up with pride: I Co 4:18, 19 5:2 13:4; seq. ὑπό, Col 2:18; seq. ὑπὲρ . . . κατά, I Co 4:6 (on the form of the subjc., v. M, Pr., 54; Bl., § 22, 3).†
φυσιόω
φῡσιόω,
φῦσα
- to puff up, NTest.: (for Epic part. φυσιόων, v. φυσιάω).