φύσιμος
φύσιμος, able to produce, productive
φύσῐμος [ῠ], ον,
- able to produce, productive, σπέρμα Thphr. CP 4.4.7, al.; σῖτος ib. 4.16.3.
φύσιμος, ος, ον [ῠῐ] propre à croître ou à produire, Th. C.P. 4, 4, 8.
Étym. φύσις.
φύσιμος, ον, zum Zeugen, Wachsen, Keimen geschickt, fähig, σπέρμα Theophr.