φυσιολογέω
φυσιολογέω, discourse on nature, investigate natural causes and phenomena
φῠσιολογ-έω,
- discourse on nature, investigate natural causes and phenomena, φ. περὶ πάντων Arist. Metaph. 988b27, cf. Polystr. p.12 W., D.S. 3.62, Plu. Fac.lun. 2.921d, al.: abs., ὀρθῶς φ. Phld. Rh. 2.42 S., cf. Plu. Cons.Apoll. 2.118d, al., Diog.Oen. 3: c. acc., τοὺς ἰχθῦς Philostr. Gym. 44.
- II explain from natural principles, Τιμαῖος φ. τὴν ψυχὴν κινεῖν τὸ σῶμα Arist. de An. 406b26:—Pass., Ph. 2.506.
φυσιολογέω-ῶ [ῠ]
1 intr. faire des recherches ou disserter sur les choses de la nature, avec περί et le gén. Arstt. Metaph. 1, 8, 1 ; DS. 3, 62 ; Plut. M. 921d ; abs. Plut. M. 118d, etc. ||
2 tr. expliquer d’après les principes de la nature, avec une prop. inf. Arstt. An. 1, 3, 13 ; au pass. Plut. M. 894f.
Étym. φυσιολόγος.
φυσιολογέω, die Natur, die Beschaffenheit der natürlichen Körper untersuchen, bes. die Natur in ihrem Wesen, ihren Gründen untersuchen u. sie Andern erklären ; φυσιολογεῖ τὴν ψυχὴν κινεῖν τὸ σῶμα Arist. anim. 1.3 ; übh. aus natürlichen Gründen erklären, pass., Plut. plac.phil. 3.5.
[φυσιολογέω, v. test., fr. 209.]