φυτάλιος

φῠτάλιος [ᾰ], ον,

• = sq., θεοί Poll. 1.24; of Poseidon, Corn. ND 22; Ζεύς Orph. H. 15.9 [ῡ metri gr.]

φυτάλιος, ον, auch 3 Endgn, = φυτάλμιος ; φυτάλιος Ζεύς, Hermann Orph. Hymn. 15.9 ; Poll. 1.24.
[Υ an sich kurz, des Verses wegen lang gebraucht.]