φυτικός
φυτικός, of or belonging to plants
φῠτικός, ή, όν,
- of or belonging to plants, τὸ φ. the vegetative principle, Arist. EN 1102b29; φ. ζωή Porph. Gaur. 3.2; περὶ φ. αἰτιῶν, title of treatise by Thphr. Adv. -κῶς, ζῆν Porph. Gaur. 1.1.
- II φ. ζῷον, = ζωόφυτον, Arist. PA 681a33.
φυτικός, ή, όν [ῠ]
1 qui concerne les plantes, Th. (Ath. 55e, 74a, 77c) ||
2 analogue à une plante : τὸ φυτικόν, Arstt. Nic. 1, 13, 18, principe de vie pour les végétaux ; φ. ζῷον, Arstt. P.A. 4, 5, 47, c. ζῳόφυτον.
Étym. φυτόν.
φυτικός, von Pflanzen, Gewächsen kommend, pflanzenartig, Arist. eth. 1.13.
φυτικός
φῠτικός, ή, όν
φυτόν
- of or belonging to plants, τὸ φυτ. the principle of vegetable life, Arist.