φυτηκόμος
φυτηκόμος, gardener, vine-dresser
φῠτηκόμ-ος (parox.), ὁ,
- gardener, vine-dresser, Lib. Decl. 40.72.
φυτη·κόμος, ου (ὁ) [ῠ] qui prend soin des plantes, jardinier, horticulteur, Nonn. Jo. 18, 8 ; Eum. 4, 2, 128.
Étym. φυτόν, κομέω.
φυτηκόμος, Pflanzen, Gewächse, Bäume pflegend ; daher ὁ φυτηκόμος = der Gärtner, der Winzer, bes. Sp., wie Nonn. D. 12.23 ; vgl. Lobeck Phryn. p. 653 ff.