φύτευσις
φύτευσις, planting, cultivation
φῠτ-ευσις, εως, ἡ,
- = φυτεία, γῆς Arist. Mu. 399b17 (pl.), cf. Hp. Hebd. 4, PHal. 1.81 (iii B. C.), Gp. 5.6.2, al.
φύτευσις, εως (ἡ) [ῠ] action de planter, plantation, Arstt. Mund. 6, 25.
Étym. φυτεύω.
φύτευσις, ἡ, das Pflanzen, übertr., das Erzeugen, Arist. u. Sp.