φυτευτής
φυτευτής, pastinator
φῠτ-ευτής, οῦ, ὁ, =
- pastinator, Gloss.
φυτευτής, οῦ (ὁ) [ῠ] celui qui fait des plantations, Arstt. Plant. 1, 7, 4.
Étym. φυτεύω.
φυτευτής, ὁ, der Pflanzer (?).
φυτευτής, pastinator