χάλυψ
χάλυψ, hardened iron, steel (LSJ Χάλυψ)
χάλυψ, υβος (ὁ) [ᾰῠβ] acier, Eschl. Pr. 133 ; Soph. Tr. 1260 ; adj. Nonn. D. 36, 182.
χάλυψ, υβος, ὁ, Stahl, gehärtetes Eisen, dessen Bearbeitung die Χάλυβες erfunden haben sollen, Aesch. Prom. 133, Soph. Trach. 1250.