χαμαιευνάς
χαμαι·ευνάς, άδος [ᾰ, αι bref, ᾰδ] fém. c. le suiv. Od. 10, 243 ; 14, 15 ; Nic. Th. 532 ; Lyc. 848 ; en parl. de parasites, Eub. 3, 269 Meineke.
χαμαιευνάς, άδος, ἡ, fem. zu χαμαιεύνης ; σύες χαμαιευνάδες Od. 10.243, 14.14 [wo die zweite Silbe kurz gebraucht ist]; komisch von einem Parasiten Eubul. b. Ath. III.113f ; von einer Pflanze Nic. Th. 552.
χαμαιευνάς
-άδος. =χαμαιεύνης.
Epithet of swine: σύες Od. 10.243, Od. 6.15.
χαμαιευνάς , άδος= the foregoing, σύες, ‘grovelling,’ Od. 10.243 and Od. 14.15.