χαμαιεύνης
χαμαιεύνης, lying, sleeping on the ground
χᾰμαι-εύνης, ου, ὁ,
- lying, sleeping on the ground, Σελλοί Il. 16.235; λέοντες Emp. 127; ἔρως Max.Tyr. 24.8:—fem. χᾰμαι-ευνάς, άδος, σύες Od. 10.243, 14.15; Com., of parasites, Eub. 139 (lyr.).
χαμαι·εύνης, ου [ᾰ, αι bref] adj. m. qui couche ou dort à terre, Il. 16, 235 ; El. N.A. 12, 7.
Étym. χ. εὐνή.
χαμαιεύνης, ὁ, auf der Erde liegend, schlafend ; Σελλοί Il. 16.235 [wo die zweite Silbe kurz gebraucht ist]; Strab. 3.3.7.
χαμαιεύνης
[χαμαί + εὐνή.]
Sleeping on the ground: σελλοὶ χαμαιεῦναι Il. 16.235.
χαμαιεύνης
χᾰμαι-εύνης, ου, ὁ,
εὐνή
- lying, sleeping on the ground, Il.:—fem. χαμαι-ευνάς, άδος, Od.