About Report a problem

Menu

χαλυβδικός

χαλυβδικός, ή, όν [ᾰ] d’acier, Lyc. 1109 ; subst. ὁ χαλυβδικός (s. e. σίδηρος) Eur. Her. 162, l’acier.
Étym. χάλυψ.

Saved

Recent