χαλκόκτυπος
χαλκόκτυπος, sounding with bronze
χαλκό-κτῠπος, ον, = foreg. Ι, καναχά prob. in B. 13.16; κύμβαλα, Diog.Ath. 1.3.
χαλκό·κτυπος, ος, ον [ῠ] qui résonne du bruit de l’airain, Diog. (Ath. 636a).
Étym. χ. κτύπος.
χαλκόκτυπος, = χαλκόκροτος, κύμβαλα Diog. bei Ath. XIV.636a.