χαλκοπάρῃος
χαλκοπάρῃος, with cheeks or sides of bronze
χαλκο-πάρῃος [πᾰ], Dor. χαλκο-πάρᾱος, ον,
- with cheeks or sides of bronze, epith. of helmets, Il. 12.183, 17.294, 20.397, Od. 24.523; of a javelin, Pi. P. 1.44, N. 7.71; κρέμβαλα Carm.Pop. 3.
χαλκο·πάρῃος, ος, ον [πᾰ] aux joues d’airain, c. à d. aux côtés d’airain, ép. d’un casque, Il. 12, 183 ; 17, 294 ; Od. 24, 522 ; d’une javeline, Pd. P. 1, 84 ; N. 7, 105, etc. ||
➳ Dor. χαλκοπάρᾳος [ρᾱ], Pd. ll. cc.
Étym. épq. c. *χαλκοπάρειος.
χαλκοπάρῃος, ion. = χαλκοπάρειος.
χαλκοπάρῃος
-ον
[χαλκός + παρήϊον.]
Of helmets, with cheek-pieces of bornze Il. 12.183, Il. 16.294, Il. 20.397: Od. 24.523.
χαλκοπάρῃος : with cheeks (sidepieces) of bronze, helmet. (Il. and Od. 24.523.)
χαλκοπάρῃος
χαλκο-πάρῃος, Doric -πάρω_ος, ον,
- with cheeks or sides of brass, of helmets, Hom.; of a javelin, Pind.