Logeion | χαλκοκορυστής

χαλκο-κορυστής, οῦ, ὁ,

bronze-armed, equipped with bronze, Il. 5.699, 6.199, 398, al.; ὅμιλος Pi. Pae. 6.108.

χαλκο·κορυστής, οῦ, adj. m. couvert d’une armure d’airain, Il. 5, 699 ; 6, 199, 398 ; 9, 199 ; Hh. 7, 2, etc. ; Hés. Th. 984.

Étym. χ. κορύσσω.

χαλκο-κορυστής -οῦ [κορύσσω] met bronzen helm.

χαλκοκορυστής, ὁ, mit oder in eherner Rüstung, Il. 5.699 u. oft.

χαλκοκορυστής

[χαλκός + κορυστής. Cf. ἱπποκορυστής.]

Marshaller of spears.

Epithet of Hector Il. 5.699, Il. 6.398, Il. 13.720, Il. 15.221, 458, Il. 16.358, 536, 654.

Of Sarpedon Il. 6.199.

For Pindar, see also: χαλκοκορυστάς

χαλκοκορυστής (κορύσσω): in bronze armor, brazen-clad. (Il.)

χαλκοκορυστής χαλκο-κορυστής, οῦ, ὁ,

Menu