χαλκόγενυς
χαλκόγενυς, with teeth of brass
χαλκό-γενυς, υ,
- with teeth of bronze, ἄγκυρα Pi. P. 4.24.
χαλκό·γενυς, υς, υ, gén. υος, aux mâchoires (litt. aux joues) d’airain, ép. d’une ancre, Pd. P. 4, 42.
Étym. χ. γένυς.
χαλκόγενυς, υ, mit ehernen, kupfernen Backen, ἄγκυρα Pind. P. 4.24.
χαλκόγενυς
- 1with bronze jaws “ἄγκυραν χαλκόγενυν” P. 4.24
χαλκόγενυς
χαλκό-γενυς, υ,
- with teeth of brass, Pind.