χαλκογλώχις
χαλκογλώχις, with point or barbs of bronze
χαλκο-γλώχῑς, ῑνος, ὁ, ἡ,
- with point or barbs of bronze, μελίη Il. 22.225.
χαλκογλώχις
-ῖνος
[χαλκός + γλωχίς in sense point. Cf. τανυγλώχις.]
With point of bronze: μελίης Il. 22.225.