χειροήθης

χειρο-ήθης, ες,

• accustomed to the hand, manageable, commonly of animals, tame, κροκόδειλος Hdt. 2.69; θεός τις χ., as Cambyses sneeringly calls Apis, Id. 3.28; χ. πῶλος X. Eq. 2.3; λέων D.S. 1.48, etc.: c. dat., used to, ἐγχέλεις ἀνθρώποις χ. Plu. Sollert. 2.976a; [θηρία] χ. γιγνόμενα τοῖς πόνοις, i.e. by training, ib. Lib.educ. 2f.
• • • 2 of persons, civilized, Str. 11.2.4; amenable, c. dat., μοι χ. ἦν καὶ ἐτιθασ(σ)εύετο (fort. ἐτετιθάσευτο) had become submissive to me, of a person, X. Oec. 7.10; τιθασεύουσι χειροήθεις ἑαυτοῖς ποιοῦντες D. 3.31; τῷ δήμῳ Plu. Per. 15; τοῖς [ἐν φιλοσοφίᾳ λεγομένοις] παρέχουσιν ἑαυτοὺς χ. Id. Aud.poet. 2.14e; χ. ὕβρει used to it, Luc. Merc.Cond. 35: Comp., ἡδονῇ -έστερος Jul. Caes. 318a.
    • 3 of things, manageable, tolerable, τῇ διανοία χ. διὰ τῆς ὄψεως Plu. Mar. 16; τὰ ὅπλα τοῖς σώμασιν ἐγίνετο χ. Id. Phil. 9, cf. Plu. Aud. 2.47b; αὑτῷ χ. καταστησάτω τὸ παθηματικὸν τῆς ψυχῆς μόριον Jul. Or. 6.199c.

χειροήθης, ες, an die Hand gewöhnt, gut od. leicht zu handhaben, bes. von Tieren, zahm ; Her. 2.69 ; neben πρᾷοι, ἀλλήλοις, Plut. conj.praec. A. Poplic. 10 ; πόλις Num. 45, u. öfter ; τὰ ὅπλα τοῖς σώμασιν ἐγίνετο χειροήθη, handgerecht, passend, Philop 9 ; übertr., τιθασεύουσι χειροήθεις ἑαυτοῖς ποιοῦντες Dem. 3.31 ; χειροήθης τῇ ὕβρει Luc. merc.cond. 35 ; ἔθνη, Völkerschaften, im Ggstz von ἄγρια, Strab. 11.2.4. – Aber θεὸς χειροήθης, vom Apis, ein Gott, den man mit Händen greifen kann, Her. 3.28.

χειροήθης χειρο-ήθης, ες ἦθος

• • • 1accustomed to the hand, manageable; of animals, submissive, tame, Lat. mansuetus, Hdt., Xen.
    • 2of things, tolerable, Plut.