χεριάρης
χεριάρης, skilled in fitting with the hand, dexterous
χερῐάρης [ᾰ], ου, ὁ,
- skilled in fitting with the hand, dexterous, τέκτονες Pi. P. 5.35.
χερι·άρης, αρα, adj. m. [ᾰρ, au gén. ᾱ fin.] adroit de ses mains, habile, Pd. P. 5, 47.
Étym. χείρ, *ἄρω.
χεριάρης, ὁ, = χερήρης, τέκτονες, Pind. P. 5.35.
χεριάρης
χερι-άρης (ᾰ), ου, ὁ,
ἀραρίσκω
- skilled in fitting with the hand, dexterous, Pind.