χερνής
χερνής, one who lives by his hands, a day-labourer, a poor man
χερν-ής, ῆτος, Dor. χερνάς, ᾶτος, ὁ,
- poor, needy, ἐν χερνῆσι δόμοις E. El. 207 (lyr.); χερνῆτα βίον AP 6.39 (Arch.); with fem. Subst., γυνὴ χ. Gal. ap. Orib. inc. 22(6).13; χέρνης Hsch., but χερνής Hdn. Gr. 1.64; fem. χερνῆσσα ib. 1.250. (Acc. to Hsch. from χέρνα, ἡ poverty: but acc. to Arist. Pol. 1277a38 ὁ ζῶν ἀπὸ τῶν χειρῶν.)
χερνής, ῆτος, adj. m. qui vit du travail de ses mains, d’où pauvre, misérable, Eur. El. 205 ; Anth. 6, 39 ||
➳ Dor. χερνάς, ᾶτος [ᾱ] Anth. 7, 709.
Étym. χείρ, cf. χῆρος, χηρεύω.
χερνής, (auch χέρνης akzentuiert, wogegen Arcad. p. 97.7 spricht), ῆτος, ὁ, der Arme, Dürftige, der von seiner Hände Arbeit lebt, der Taglöhner ; auch adj., ἐν χερνῆσι δόμοις ναίω Eur. El. 205 ; χερνῆτα βίον ἔσχον Archi. 11 (VI.39). – Nach Arist. Pol. 3.4.12 auf χείρ zurückzuführen, doch scheint χῆρος, χηρεύω, careo nahe zu liegen.
χερνής, ῆτος,
- 1Doric χερνάς, ᾶτος, one who lives by his hands, a day-labourer, a poor man, Anth.
- 2as adj. poor, needy, ἐν δόμοις χερνῆσι Eur. deriv. uncertain