χρυσοκρόταλος
χρυσοκρόταλος, tinkling with gold
χρυσο-κρότᾰλος, ον,
- tinkling with gold, σπατάλη cj. in AP 5.270 (Maced.).
χρυσο·κρόταλος, ος, ον [ῡᾰ] aux crotales ou cliquettes d’or, Anth. 5, 271.
Étym. χρ. κρόταλον.
χρυσοκρόταλος, [ῡ], mit einer goldenen Klapper, übh. von Gold klappernd, klirrend, σπατάλη σειομένη Maced. 5 (V.271).