χρυσόκολλος
χρυσόκολλος, soldered
χρῡσό-κολλος, ον,
- soldered or inlaid with gold, ἐκπώματα S. Fr. 378; κώπη E. Fr. 587; also χρῡσο-κόλλητος δίφρος Id. Ph. 2, cf. Antiph. 106.2, 237, Luc. Ind. 29; ἅρματα Jul. Or. 2.50d; cf. χρυσοδακτύλιος.
χρυσό·κολλος, ος, ον [ῡ] c. le préc. Soph. fr. 68 ; Eur. fr. 590.
Étym. χρ. κόλλα.
χρυσόκολλος, [ῡ], mit Gold gelötet, mit angelöteten goldenen Zierraten, von Gold zusammengesetzt ; Soph. frg. 68 bei Ath. XI.466b ; κώπη Eur. bei Poll. 10.145.