Logeion | χρυσοκόλλητος

χρυσο·κόλλητος, ος, ον [ῡ] soudé avec de l’or, plaqué d’or, enrichi d’or, Eur. Ph. 2 ; Antiph. (Ath. 781e) ; Luc. Ind. 29.

Étym. χρ. κολλάω.

χρυσο-κόλλητος -ον [κολλάω] met goud versierd.

χρυσοκόλλητος, [ῡ], = χρυσόκολλος ; δίφρος Eur. Phoen. 2, Rhes. 305 ; δέπας Antiphan. bei Ath. VI.281d.

χρυσοκόλλητος χρῡσο-κόλλητος, ον,

Menu