χωνεύω
χωνεύω, to cast into a mould
χωνεύω, contr. fr. χοανεύω (q. v.).
- II coat jars with pitch, τοὺς χωνεύοντας κεραμεῖς PSI 4.441.3, cf. 15 (iii B. C.); κεχωνευκώς PCair.Zen. 741.26 (iii B. C.): but pf. part. Pass. κεχωνημένα ib. 742.4 (iii B. C.) (χωνεύω and κωνάω became assimilated; cf. ἀχώνευτος and ἀχώνητος (Addenda)).
χωνεύω :
1 fondre dans le creuset, fondre, en parl. d’un métal, Pol. 34, 9, 11 ; DS. 5, 35 ; 16, 45 ; Plut. Luc. 17 ; Spt. 4 Reg. 22, 9 ; Ezech. 22, 22 ||
2 fabriquer avec un métal fondu : χαλκοῦν ἵππον, A. Aphr. Probl. 1, un cheval d’airain ; cf. Spt. 3 Reg. 7, 15 ; Jer. 10, 14 ; 51, 17 ; fig. Spt. Ezech. 22, 20.
Étym. contr. de χοανεύω ; cf. le suiv.
χωνεύω, zsgzn aus χοανεύω, Metall schmelzen, gießen, aus geschmolzenem Metall bilden ; Pol. 34.9.11 ; κεχωνευμένον ἀργύριον Plut. Lucull. 17, und A.
χωνεύω
From χοάνη
- Ito cast into a mould (χόανος), Ar.
- IIto cast metal: —Pass., κεχωνευμένος Plut.