χώομαι
χώομαι, to be angry, wroth, indignant
- Ep. Verb, to be angry, freq. in Hom. (esp. Il.), 21.519, al., Hes. Th. 533: with the addition of θυμόν Il. 16.616; κῆρ 1.44; κηρόθι Od. 5.284; φρεσὶν ᾗσι Il. 19.127; χ. θυμῷ h.Cer. 330; χ. φρένας ἀμφί Hes. Th. 554.—Construction:
- 1 c. dat. pers., to be angry at one, ὅτε χώσεται ἀνδρὶ χέρηϊ Il. 1.80, al.
- 2 c. gen. pers. vel rei, χωόμενον κατὰ θυμὸν . . γυναικός about or because of her, ib. 429, cf. 2.689; χώσατο δʼ αἰνῶς ἀμφότερον νίκης τε καὶ ἔγχεος 13.165, etc.
- 3 c. acc. rei, only in the phrase μή μοι τόδε χώεο be not angry with me for this, Od. 5.215; μὴ νύν μοι τόδε χώεο 23.213.
- 4 folld. by ὅττι, χώσατο δʼ Ἕκτωρ, ὅττι ῥά οἱ βέλος ὠκὺ ἐτώσιον ἔκφυγε χειρός Il. 14.406, 22.291.
- 5 with a Prep., περὶ βουσί (ν) Hes. Sc. 12, h.Merc. 236.
3 sing. aor. ἐχώσατο Il. 1.64, Il. 16.616 : Od. 5.284. χώσατο Il. 8.397, Il. 13.165, Il. 14.406, Il. 22.291.
3 sing. subj. χώσεται Il. 1.80.
Pple. χωσάμενος Il. 21.212.
Fem. χωσαμένη Il. 3.414, Il. 9.534. (περι-)
To be angry, wroth or indignant, conceive anger, wrath or indignation : χωόμενος κῆρ (with wrath in his heart) Il. 1.44, ὅ τι τόσσον ἐχώσατο 64. Cf. Il. 1.46, Il. 2.782, Il. 3.414, Il. 8.397, Il. 14.260, Il. 16.616, etc. : Od. 2.80, Od. 5.284, Od. 8.238, Od. 11.103= Od. 13.343, Od. 12.376.
In reference to self-anger : χωόμενος ὅ τε . . . Il. 1.244.
With dat. of the person against whom one feels anger : ἀνδρὶ χέρηϊ Il. 1.80. Cf. Il. 9.555, Il. 21.306, 413, Il. 24.606 : Od. 5.215, Od. 23.213.
With genit. of the cause : χωόμενος ἐϋζώνοιο γυναικός Il. 1.429. Cf. Il. 2.689, Il. 13.165, 662, Il. 16.553, Il. 20.29, Il. 21.457, Il. 23.37.
With the cause in acc. : μή μοι τόδε χώεο Od. 5.215, Od. 23.213.
- Dep.:— to be angry, wroth, indignant, Hom.; χωόμενος κῆρ, θυμόν Il.; κηρόθι Od.
- 1c. dat. pers. to be angry at one, ὅτε χώσεται ἀνδρί Il.
- 2c. gen. pers. vel rei, χωόμενος γυναικός about or because of her, Il.; χώσατο δʼ αἰνῶς νίκης τε καὶ ἔγχεος Il.
- 3c. acc. rei, only in the phrase μή μοι τόδε χώεο be not angry with me for this, Od.
-
…, Αἰτωλοὶ μὲν ἀμυνόμενοι Καλυδῶνος ἐραννῆς, Κουρῆτες δὲ διαπραθέειν μεμαῶτες Ἄρηϊ. καὶ γὰρ τοῖσι κακὸν χρυσόθρονος Ἄρτεμις ὦρσε χωσαμένη ὅ οἱ οὔ τι θαλύσια γουνῷ ἀλωῆς Οἰνεὺς ῥέξʼ · ἄλλοι δὲ θεοὶ δαίνυνθʼ ἑκατόμβας, οἴῃ δʼ οὐκ ἔρρεξε…
Homer, Iliad
-
…δʼ ὄσσετο θυμῷ θνητοῖς ἀνθρώποισι, τὰ καὶ τελέεσθαι ἔμελλεν. χερσὶ δʼ ὅ γʼ ἀμφοτέρῃσιν ἀνείλετο λευκὸν ἄλειφαρ. χώσατο δὲ φρένας ἀμφί, χόλος δέ μιν ἵκετο θυμόν, ὡς ἴδεν ὀστέα λευκὰ βοὸς δολίῃ ἐπὶ τέχνῃ. ἐκ…
Hesiod, Theogony
-
…θείομεν ἄμφω, ὁππότεραι πρόσθʼ ἵπποι, ἵνα γνώῃς ἀποτίνων. ὣς ἔφατʼ, ὄρνυτο δʼ αὐτίκʼ Ὀϊλῆος ταχὺς Αἴας χωόμενος χαλεποῖσιν ἀμείψασθαι ἐπέεσσι · καί νύ κε δὴ προτέρω ἔτʼ ἔρις γένετʼ ἀμφοτέροισιν, εἰ μὴ Ἀχιλλεὺς αὐτὸς ἀνίστατο καὶ…
Homer, Iliad
-
…ξεῖνʼ, ἐπεὶ οὐκ ἀχάριστα μεθʼ ἡμῖν ταῦτʼ ἀγορεύεις, ἀλλʼ ἐθέλεις ἀρετὴν σὴν φαινέμεν, ἥ τοι ὀπηδεῖ, χωόμενος ὅτι σʼ οὗτος ἀνὴρ ἐν ἀγῶνι παραστὰς νείκεσεν, ὡς ἂν σὴν ἀρετὴν βροτὸς οὔ τις ὄνοιτο, ὅς τις…
Homer, Odyssey
-
…ὅσσον ἀρείων εὔχομʼ ἐγὼν ἔμεναι, ὅτι μοι μένος ἰσοφαρίζεις. οὕτω κεν τῆς μητρὸς ἐρινύας ἐξαποτίνοις, ἥ τοι χωομένη κακὰ μήδεται οὕνεκʼ Ἀχαιοὺς κάλλιπες, αὐτὰρ Τρωσὶν ὑπερφιάλοισιν ἀμύνεις. ὣς ἄρα φωνήσασα πάλιν τρέπεν ὄσσε φαεινώ · τὸν…
Homer, Iliad
-
…τίεσκεν ἀκοίτην, ὡς οὔ πώ τις ἔτισε γυναικῶν θηλυτεράων · ἦ μέν οἱ πατέρʼ ἐσθλὸν ἀπέκτανε ἶφι δαμάσσας, χωσάμενος περὶ βουσί · λιπὼν δʼ ὅ γε πατρίδα γαῖαν ἐς Θήβας ἱκέτευσε φερεσσακέας Καδμείους. ἔνθʼ ὅ γε δώματʼ ἔναιε…
Hesiod, Shield of Heracles
-
…ὑπʼ ὀμοκλῆς ῥίμφʼ ἔφερον θοὸν ἅρμα τανύπτεροι ὥς τʼ οἰωνοί. Τὴν δʼ ἄχος αἰνότερον καὶ κύντερον ἵκετο θυμόν · χωσαμένη δὴ ἔπειτα κελαινεφέι Κρονίωνι νοσφισθεῖσα θεῶν ἀγορὴν καὶ μακρὸν Ὄλυμπον ᾤχετʼ ἐπʼ ἀνθρώπων πόλιας καὶ πίονα ἔργα εἶδος ἀμαλδύνουσα πολὺν…
NA, Homeric Hymns
-
…ἐμὰ δάκρυα σοῖσι βέλεσσιν. ὣς ἔφατʼ εὐχόμενος, τοῦ δʼ ἔκλυε Φοῖβος Ἀπόλλων, βῆ δὲ κατʼ Οὐλύμποιο καρήνων χωόμενος κῆρ, τόξʼ ὤμοισιν ἔχων ἀμφηρεφέα τε φαρέτρην · ἔκλαγξαν δʼ ἄρʼ ὀϊστοὶ ἐπʼ ὤμων χωομένοιο, αὐτοῦ κινηθέντος ·…
Homer, Iliad
-
…ἄρα κῦμα κατέσσυτο καλὰ ῥέεθρα. αὐτὰρ ἐπεὶ Ξάνθοιο δάμη μένος, οἳ μὲν ἔπειτα παυσάσθην, Ἥρη γὰρ ἐρύκακε χωομένη περ · ἐν δʼ ἄλλοισι θεοῖσιν ἔρις πέσε βεβριθυῖα ἀργαλέη, δίχα δέ σφιν ἐνὶ φρεσὶ θυμὸς ἄητο · σὺν…
Homer, Iliad
-
…ἐπὶ πρύμνῃσι μάχωνται στείνει ἐν αἰνοτάτῳ περὶ Πατρόκλοιο θανόντος · ὣς γὰρ θέσφατόν ἐστι · σέθεν δʼ ἐγὼ οὐκ ἀλεγίζω χωομένης, οὐδʼ εἴ κε τὰ νείατα πείραθʼ ἵκηαι γαίης καὶ πόντοιο, ἵνʼ Ἰάπετός τε Κρόνος τε ἥμενοι οὔτʼ αὐγῇς…
Homer, Iliad